العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
366
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
خفهكنندهى گرفتاريها را از ما بر طرف ساخت ، با چه كسى جز بوسيله شماها خدا معالم دين را آشكار نمود ، آنچه از دنياى ما تباه شده بود باصلاح آورد تا پس از كاستى نامآور شديم ، از زندگى خوش چشم ما روشن شد زيرا باندازهى توان خود باحسان و نيكى بر ما حكومت كردى ، بهمهى وعدهها كه بما دادى وفا نمودى ، بر همهى پيمانهايت پايدارى كردى . تو شاهد بودى براى هر كه از ما غائب بود ، خاندانى براى ما بجا مىگذاشت ، تو براى بينوايان ما عزت و آبرو بودى ، پناه تهىدستان ما و پشت بزرگان ما هستى ، عدالت تو است كه ما را در كارها با هم گرد آورد و همكار كند ، آرامى و بردبارى تو براى ما در بارهى حق وسيله وسعت است ، تو از براى ما آرامشى هر گاه ترا ببينيم و وسيلهى آسودگى هر گاه به ياد تو افتيم ، كدام كار خوبست كه نكردى ، كدام كردار شايسته را از دست بهشتى ، اگر نبود از آنچه كه نسبت بدان از تو بيم و هراس داريم از حيطهى قدرت ما خارج است و دفاع از آن از تاب و توان ما بيرونست و يا ممكن بود كه ما خود را و كسانى كه جان فداى آنها ميكنيم چون فرزندانمان فداى تو نمائيم هر آينه خود و فرزندان خود را پيش از تو بديار مرگ مىفرستاديم ، خودمان و فرزندان خود را در خطر و گرو وجود عزيز تو مىنهاديم ، با همهى توان خود در جلوگيرى از هر كه به تو سوء قصد كند و با تو ستيز و قيام مىكرديم . خداست همان سلطانى كه جلوگيرى نشود ، عزيزى كه مغلوب نگردد ، پروردگارى كه بر او چيره نتوان شد . اگر خداوند بما منت نهد بسلامتى وجود تو و بر ما ترحم كند بعافيت تو و بما فرج دهد كه اين وضع حال تو بسلامت برگردد ، تو در ميان ما بمانى و بيائى براى خداى عز و جل بدين سبب سپاسگزارى جديدى آغاز كنيم ، او را ببزرگوارى ياد كنيم ، ذكر حضرت او را برآوريم و ادامه دهيم ، نيمى از اموال خود را برگيريم و صدقه دهيم ، نيمى از بندههاى خود را در راه خدا آزاد